Η κύρια ενασχόληση της πλειονότητας των εφήβων μαθητών είναι το σχολείο και το φροντιστήριο, συμπιέζοντας ή και αποκλείοντας δραστηριότητες ευχαρίστησης και αποφόρτισης. Ιδιαίτερα στο Λύκειο υπάρχει αυξημένο επίπεδο άγχους λόγω των επικείμενων εξετάσεων και της ακραίας έλλειψης χρόνου. Η περίοδος της πανδημίας ενέτεινε προϋπάρχοντα χρόνια προβλήματα, σχετιζόμενα κυρίως με τον ψυχισμό τόσο των μαθητών όσο και των εκπαιδευτικών και η επάνοδος στα σχολεία μετά την περίοδο του εγκλεισμού αποκάλυψε τις διαστάσεις τους.

Φαινόμενα αυξημένου άγχους (συχνά σωματοποιημένου), αδυναμία διαχείρισης συναισθημάτων (είτε θετικών είτε αρνητικών με εκδήλωση υπερβολικών αντιδράσεων) και επιθετικότητα, η οποία εκφράζεται τόσο λεκτικά όσο και με άσκηση φυσικής βίας δεν είναι άγνωστα στα σχολεία.  Συγχρόνως, εντείνεται η εσωστρέφεια, η έλλειψη επικοινωνίας και ενασχόλησης με τα κοινά, καθώς και η δυσκολία αποδοχής του διαφορετικού. Παράλληλα, η εργασιακή εξουθένωση είναι φανερή σε όλο και μεγαλύτερο αριθμό εκπαιδευτικών, με όλο και αυξανόμενη ένταση και αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Με αφετηρία τα παραπάνω, με το σχέδιό μας επιδιώξαμε ένα θετικότερο περιβάλλον μάθησης θέτοντας τους παρακάτω στόχους:

​

1. Βελτίωση του σχολικού κλίματος & της ευεξίας μαθητών/τριών και εκπαιδευτικών, με δεξιότητες ζωής, συνεργασία και στρατηγικές αντιμετώπισης άγχους/συγκρούσεων/εξουθένωσης.

2. Ψηφιακό γραμματισμό & δημιουργική χρήση τεχνολογίας, ενσωμάτωση ΤΠΕ στις σχολικές διαδικασίες εντός/εκτός τάξης και υπαίθρια διδασκαλία ως μοχλό ενεργοποίησης και συμμετοχής.

3. Ενίσχυση της ευρωπαϊκής διάστασης του σχολείου μέσω δικτύωσης και συνεργασίας με ευρωπαϊκούς φορείς/σχολεία.

4. Μείωση οικολογικού αποτυπώματος στις πρακτικές υλοποίησης όπου ήταν εφικτό.